Ormanlardan birinde, birbirine komşu bir tilki ve bir leylek yaşarmış. Dost geçinmeye çalışır, iyi komşuluk yaparlarmış. Bir gün ormanda dolaşırken tilki leyleğe rastlamış: “Günaydın leylek kardeş, afiyettesinizdir inşallah.” diye sorarak selamlamış onu. Leylek cevabını hazırlarken daha, kurnaz tilkinin aklına bir muziplik gelmiş: “Bu akşam yemeğe beklerim” demiş. “Gelmezseniz darılır, küserim.”

Güneş elini çekip te ormandan, hava kararmaya başlayınca leylek tilkinin kapısına yönelmiş. Karnı da çok acıkmış. Tilki gülücüklerle karşılamış dostu olan leyleği. Kollarını açarak buyur etmiş içeri. “Size layık pek değil ama bir şeyler hazırladım. Şöyle masaya yaklaşın da yemeye başlayalım” demiş.  Leylek bakmış tek çorba, üstelik dümdüz tabakta. O uzun gagasıyla onca uğraşmış ama bir lokma bile alamamış tabaktan. Tilki ise uzun diliyle yalayıp yutmuş çorbayı. Baktıkça leyleğe kıs kıs gülmüş içinden. Leylek anlamış durumu. Bunun nasıl bir oyun olduğunu. Hiç dostluk karşılıksız olur mu? “Çorban nefisti tilki kardeş!” demiş. “Buyur gel sende bize ederiz hoş beş”. Tilki memnun, gülümsemiş: “Tabi ki gelirim, ne demek” demiş. “Ama çok zahmette etme. Akşam 8 de beni bekle.”

Tam söz verdiği saatte tilki varmış oraya. Mis gibide et kokusunu alınca, başlamış ağzının suyu akmaya. Bir taraftan leyleğe güzel sözler söylerken, bir taraftan göz ucuyla mutfağı süzmüş. Leylek çıkmış mutfaktan. Mis kokulu etlerle. Ama etlerde ağzı dar ince uzun kaplarda. Tilki yemeğinden lokma bile alamazken, leylek yalayıp yutmuş kabındaki yemeği.  İnce uzun gagasıyla bu kaptan yemek onun için çocuk oyuncağı. Tilki aç kalınca anlamış hatasını. Yaptığına pişman olmuş ama iş işten geçmiş artık.

Güçlü kuvvetli, vurduğunu deviren, dünyayı titreten ormanların kıralı aslan günün birinde yaşlanmış. Eli ayağı tutmaz, gözleri görmez olmuş. Yaşlılıktan yerinden kalkamaz pençelerini bile çıkaramaz olmuş. Çok zaman geçmeden durumu diğer hayvanlar haber almışlar. Yavaş yavaş aslanın yanına sokulmaya başlamışlar. Şakalar yapıp onu kızdırmaya çalışmışlar. Aslanın güçsüz halini görünce de iyice yaklaşmışlar tilki gelip tekme atmış, ayı gelip tokat atmış. Hayvanlar birer birer eski günlerin öcünü almışlar. Aslan ne yapacağını şaşırmış. Kafasını sallamış, kuyruğunu sallamış olmamış. Sıra eşeğe gelmiş. Tam saldırıya geçerken aslan yerinden fırlamış. “eh eşek” demiş, “her şeye tamam ama bir eşeğe de sessiz kalamam haddini bilmen lazım.” Yerinden zorla doğrulmuş son gücünü kullanıp eşeği geldiği yere kadar kovalamış.

]]> http://www.seslimasal.net/sesli-masallar/yasli-aslan-ile-esek.html/feed 21 http://www.seslimasal.net/sesli-masallar/tilki-ile-uzumler.html http://www.seslimasal.net/sesli-masallar/tilki-ile-uzumler.html#comments Mon, 01 Mar 2010 00:39:15 +0000 MasalBaba http://www.seslimasal.net/?p=673

Bir tilki üzümü çok severmiş. Yolda gezerken bir asma görmüş. Asmada ki üzümler mis gibi kokular saçıyorlarmış. Güneşten rengi sararmış, baldan daha tatlı görünüyormuş. Asmaysa çardaktaymış. Tilkinin bir türlü boyu yetişmiyormuş. Tilki hoplamış, zıplamış… Ulaşamıyor. Son bir hamle daha yapmış bakmış olmuyor. Bir türlü yetişemiyor. Üzümlere bakarak şöyle demiş. “Aman eksik olsun böyle üzüm. Zaten daha yemyeşil dalında kovuk gibi olgunlaşmamış tadı da ekşidir şimdi sirke gibi en iyisi hiç tadına bakmamak.

Bir hastalık ormanda ki bütün hayvanları kırıp geçiriyormuş. Hayvanlar birer birer ölmeye başlamışlar. Aslan bakmış olacak gibi değil, sıra ona da geliyor yavaş yavaş “buna bir kurtuluş yolu bulmak gerekir.” Herkesi başına toplamış. Yüksekçe bir yere çıkarak şöyle demiş. “ Tarih kitapları der ki: Biz hayvanlar tanrı babayı ne zaman kızdırsak böyle hastalıklar baş gösteriyor. Beklide içimizden biri ters bir iş yaptı, bir suç işledi tanrı babada bizi cezalandırdı. Düşündüm de hepimiz işlediğimiz suçları yaptığımız hataları söyleyelim. Gerçek suçlu kimse onu Tanrı’ya kurban olarak verelim.” Hayvanlar bu fikri çok beğenmişler.

Uzun bir alkış kopmuş, “kralımız çok yaşa” diye bağırmışlar. Aslan, “önce kendimden başlayayım” demiş. “Zavallı koyunları karaca ve geyikleri parçalayıp yedim. Yaban domuzlarını, dağ keçilerini hatta tavşanları bile yemişimdir. Hele geçen yıl koyun sürüsünün çobanını bile yedim. Bütün bunlar pisboğaz birisi olmam yüzünden. Suçumu kabul ediyorum. Tilki atılmış, “ aman efendim bunlar suç mu? Hiç de değil iyi etmişsiniz yediğinize. Koyun milleti onursuzdur siz yemeseniz kimse yüzüne bile bakmaz onların. Sadece onların mı? Karacalar, tavşanlar ve geyikler beş para etmez hiçbiri de. Aslan ısrarla “ya çobana ne demeli” demiş.

Hazır cevap tilki “insan kısmı neden hayvanları güder ki oda ağzının payını almış oh olsun.” Böylece suçsuz olduğu kanıtlanan aslan içi rahat bir şekilde diğer hayvanlara söz hakkı vermiş. Onlar da suçlarını birer birer sayıp dökmüşler. Sonra da suçsuz olduklarına dair kanıtlar bulmuşlar. Söz sırası eşeğe gelmiş. Eşek kafasını iyice yere eymiş. “Ben” demiş. “Çok suçluyum. Geçenler de bir tarladan geçerken yemyeşil yoncaların ekili olduğunu gördüm dayanamayıp yedim tıka basa doyurdum karnımı.” Böyle der demez diğer bütün hayvanlar kafalarını çevirmişler oyana. “İşte asıl suçlu bu” diye bağırmışlar. Zavallı eşeğin üzerine atlayarak işini bitirmişler.

Ormanın birinde bir tilki yaşarmış. Kurtlardan biriyle iyi arkadaşmış. Ama arkadaşının yediği koyunları gördükçe kendi kendine hayıflanırmış. Bir gün kurta şöyle demiş: “ Ben ne kadar çok tehlikeye giriyorum. Cılız bir tavuk, kart bir horoz için evlerin yakınlarına kadar sokulmak zorunda kalıyorum. Bunlardan başka yiyecek bulamıyorum. Sen işini uzakta hallediyorsun. Karnını da tıka basa doyurabiliyorsun. Ne olur bana kurt olmayı öğretir misin? Eğer kurt olmayı öğrenebilirsem senin gibi besili koyunlar yiyebilirim. Keyfime de diyecek olmaz.” Kurt; “peki” demiş. “bir kardeşim ölmüştü öncelikle onun postunu alıp senin üzerine giydirmemiz lazım. Sonra da bu işin inceliklerini anlatacağım sana. Sürüden köpekleri nasıl uzaklaştırdığımı, sürüye nasıl gizlice yaklaştığımı anlatacağım.” Tilki arkadaşının sözlerini dikkatlice dinlemiş. Kurt postunu giyerek gerçek bir kurt gibi davranmaya başlamış. Bir gün sonra kurt postu giyinmiş tilki bir koyun sürüsü görmüş. Anında sürüye saldırmış. Etrafa dehşet saçmış. Sürü bir birine karışmış. Köpek, çoban, koyunlar… hepsi kaçışmaya başlamışlar. Tilkiye sadece bir kuzu bırakmışlar. Tilki kuzunun üzerine atlamış. Tam yiyecekken uzaktan bir horoz sesi duymuş. Kafasını kaldırıp sesin geldiği yöne bakmış. Kuzuyu bırakmış. Tüm öğrendiklerini unutup, sırtındaki postu atmış, horoza koşmuş.

Ormanın birinde ağaçlarda kargalar yaşarmış. Orman yakınlarında bir köy varmış. Kargalar köyden sürekli yiyecek çalarlarmış. Köylüler bu siyah kuşlara ‘hırsız kargalar’ dermiş. Hırsız kargalardan biri bir gün bir parça peynir çalmış. Peynir ağzındaymış. Bir ağaca tüneyerek etrafa göz gezdirmiş, kendini gören olmadığını anlayınca peyniri yemeye hazırlamış. O sırada bir tilki oradan geçmekteymiş. Peynirin mis gibi kokusunu almış. Kokuyu takip etmiş ve karganın bulunduğu ağacın altına gelmiş. Bu peyniri kendisi yemek istiyormuş. Hemen aklına bir kurnazlık gelmiş. Başını kaldırarak kargaya seslemiş. “O günaydın karga kardeş. Ne kadar güzelsiniz. Güzel tüyleriniz güneşte ışıl ışıl parlıyor. Gözlerinizle, kanatlarınızla… Ne kadar da asilsiniz.” Karga aşağı doğru şöyle bir bakmış, homurdanmış. Ağzında peynir olduğu için bir şey diyememiş. Tilki gülerek devam etmiş: “Duydum ki sesinizde çok güzelmiş. Bütün hayvanlar neşeyle şarkılarınızı dinlermiş.” Demiş.

Karga bu sözlere çok sevinmiş. Yerinden kımıldamaya başlamış. Bunu gören tilki iltifatlarını arttırmış. “O güzel sesinizi duymak isterdim. İpek gibi sesinizle bir şarkı lütfetseniz . Güzelliğiniz gözlerimi alıyor. Ormanda bu konuda kimse yarışamaz sizinle. Kulaklarımla da sesinizin güzelliğini duymak isterim. Lütfen karga kardeş beni mahrum bırakmayın bu şenlikten.” Zavallı aptal karga gak diye çirkin sesiyle bağırınca, ağzında ki peynir düşmüş. Tilki peyniri havadayken kapmış, ağzına atmış. Oradan ayrılırken de şöyle demiş: “ Sakın karga kardeş her güzel söz söyleyene kanma. Sesinin güzel olduğunu söyleyene aldanma.”

Gönderen:Çağla ŞEN

Gönderen:Kevser ARDUÇ

Bir gün bir kedi ile bir tilki yolda gidiyorlarmış. İyi gibi görünmelerine rağmen ikisi de yalancı ve kurnaz hayvanlarmış. Yol boyunca kümes hayvanlarını boğazlayıp yemiş, kendilerinden zayıf hayvanlara sataşmış, çevrelerine zararlar vermişler. Bir süre sonra can sıkıntısından aralarında tartışıp kavga etmeye başlamışlar. Tilki kediye şöyle demiş; “sen hünerli becerikli olduğunu söyleyip durursun ancak benim kadar çok bilebilir misin ki!” “Hayır” demiş kedi “benim bir tane hünerim var yalnızca daima onu kullanırım. İşime de yarar. Başka hünerlere de ihtiyaç duymam.” İki hayvan tartışırken bir av köpeği sürüsü yaklaşmış yanlarına. Kedi tilkiye sormuş; “düşman hızla yaklaşıyor. Hangi hünerini kullanacaksın bakalı Belki sağlam bir hünerin vardır.” Sözlerini bitirir bitirmez bir ağacın tepesine tırmanmış. Tilki ise ne yapacağını şaşırmış. Oraya buraya koşmuş ancak başını sokacak delik bulamamış. Köpekler yanına gelince hiç sesini çıkaramamış kendini çok hünerli gören tilki köpeklere yem olmuş.

]]> http://www.seslimasal.net/sesli-masallar/kedi-ile-tilki.html/feed 44 http://www.seslimasal.net/sesli-masallar/horoz-ile-kurnaz-tilki.html http://www.seslimasal.net/sesli-masallar/horoz-ile-kurnaz-tilki.html#comments Thu, 19 Nov 2009 15:52:01 +0000 MasalBaba http://www.seslimasal.net/?p=395

Bir gün kurnaz bir tilki gözüne bir horoz kestirmiş. Onu tuzağa düşürmek için aklına bir kurnazlık gelmiş. Koşarak horozun tünediği ağaca gitmiş yukarı doğru bakmış, “müjde horoz kardeş! Dünyada kanlı bir savaş vardı ve bütün hayvanlar birbirine düşmüştü, herkes birbirini yok etmeye çalışıyordu. İşte savaş bitti şimdi barış zamanı kimse kimseye saldırmıyor artık hadi sende ağaçtan in sarılıp öpüşelim hayvanların dostluğunu kutlayalım.” Horoz ondan daha kurnaz davranarak şöyle demiş; “çok sevindim buna tilki kardeş tabi hayvanlar kardeş olmalı, birbirini sevip saymalı, birbiriyle dost olmalı. Ancak şu karşıdan gelenlere de dost elini uzatmayacak mıyız? İşte iki tazı geliyor. Onlarda gelsinler de hep birlikte kutlayalım bunu.” Tazılardan korkan tilki paniklemiş “ne! İki tazı mı? Bu tarafa mı geliyorlar?” “Evet. Dur bende ağaçtan ineyim barışı, kardeşliği birlikte kutlayıp sarılıp öpüşelim.” “Olmaz! Nerdeyse unutuyordum şimdi aklıma yarım bıraktığım işim geldi. Hemen gitmek zorundayım. Daha sonra görüşür kutlarız.” Ve bir anda toz olup uzaklaşmış… Horozda arkasından kıs kıs gülmüş…