Ev faresi ile tarla faresi arkadaş olmuşlar.Ev faresi sık sık tarla faresini ziyaret edermiş.Birlikte kırlarda güle oynaya vakit geçirirlermiş.Tarlalarda hoplar,zıplar,yuvarlanırlarmış. Bir gün ev faresi, tarla faresini yaşadığı eve davet etmiş.Tarla faresi,seve seve bu daveti kabul etmiş. Ev faresi,yaşadığı evin mutfağında çok güzel bir sofra hazırlamış.Dolaplardan aşırdığı yiyecekleri buraya getirmiş. Tarla faresi, sofrayı görünce hayran kalmış.Sofrada neler yokmuş ki …Peynir,ceviz,fındık,pasta,börek ve daha neler neler… Ev faresi ve tarla faresi neşe içinde sofraya oturmuşlar.Tam yemeye başlayacaklarmış ki bir patırtı duymuşlar.Korkuyla küçük deliğe saklanmışlar.

Tarla faresi: – Bu da ne,diye sormuş.

Ev faresi: -Sanırım bu,evin yaramaz kedisi,diye cevap vermiş. Gürültü geçince, korka korka delikten çıkmışlar.Yeniden sofraya oturmuşlar.Tarla faresi tam elini böreğe uzatacakmış ki bu kez daha korkunç sesler duymuşlar.Yeniden deliğe kaçmışlar.

Ev faresi: -Kusura bakma dostum,demiş.Bazen böyle şeyler oluyor işte.Sanırım bu geln de ev sahibiydi.O,az sonra gider.Bizde yemeğimize devam ederiz .

Tarla faresi: -Üzgünüm dostum.Ben gidiyorum.Birkaç lokma yemek için,bu kadar korku yaşamak istemem.Ben evimde kuru buğdayı rahat rahat yerim.Yarın sen yine bize gel.Tarlada böyle güzel yiyecekler olmasa da, bizi kimse korkutmaz,demiş.Hızla tarlaya doğru yola çıkmış.

Gönderen: Bahadır Dernek