Dışarıda yağmur yağıyordu.Cemre nin canı çok sıkılıyordu.Ne yapsam,ne etsem diye koltukta oturarak diye düşünüyordu.Sonunda aklına çok sevdiği arkadaşı İlayda geldi.Onunla oyun oynayabilirdi.Ama bu yağmurda nasıl dışarı çıkacak idi?Üstelik anneside izin vermez idi.Yani eeee her anne çocuğunun böyle bir yağmurda dışarı çıkmasına izn vermez.Ama,onu,yani İlayda’yı arayabilirdi.Hemen mutfağa koşarak gitti.Annesine sordu Cemre: –Anneciğim,dışarıda yağmur yağıyor.Bilgisayar ve televizyon da bozuk eeeee,Tabii benim de canım sıkılıyor.Arkadaşım İlayda’yı arayabilir miyim? Annesi: –Hımmm,peki ama çok az konuşucaksınız,tamam mı? Cemre: –Tamam anneciğim,çok teşekkür ederim! Cemre çabucak odasına koşarak kendi telefon rehberini aldı.Hemen telefonun başına geçti.Çok mutlu idi.Telefonun tuşlarına basarken ne kadar heyecanlanıyor idi.En sonunda aramıştı.Telefona çıkan İlayda’nın annesi Şükran teyze idi. –Alo kiminle görüşüyorum? Cemre: –Alo şükran teyze benim kızınızın okuldan arkadaşı Cemre. Şükran teyze: –Haa şimdi hatırladım.Kusura bakma kızım,birden hatırlayamadım da.İyiyim kızım hayrola?Bir aksilik mi oldu? Cemre: –Hayır.Hava kötü olduğundan canım sıkıldı da.Ben de annemden izin alıp İlayda ile konuşmak istedi de.O yüzden aramıştım. Şükran teyze: –Ama malesef İlayda şu anda hasta yatıyo.Akşam ateşi çıktı da.O yüzden doktor,yatağından kalkmamasını söyledi. Cemre: –Çok üzüldüm gerçekten.İlayda’ya benim adıma geçmiş olsun dediğimi söyler misiniz? Şükran teyze: –Elbette söylerim kızım.Hadi iyi akşamlar size. Cemre. –İyi akşamlar Şükran teyze,dedi Cemre.Cemre: –Anne İlayda hasta olmuş,diye ağlamaya başladı ve bu arada öğretmeninin şu öğüdünü hatırladı: –Çocuklar,boş vakitlerinizi kitap okuyarak geçirin,demiş idi. Cemre: –Doğru ya ben niye bunu daha önce düşünemedim deyip hemen en çok sevdiği kitaplarından alarak okumaya başlamış.Ve Cemre o gün bir sürü sayfa kitap okumuş…Arkadaşlar,kitap okumak çok güzel bir davranıştır.Eğerki kitap okursanız bilgi hazineniz zenginleşir.Kitap insanı adam eder…

Gönderen:İklima SÜMER