Havalar Soğumuştu.Göçmen kuşlar sıcak ülkelere gitmişlerdi..Yalnız kanadı kırılan bir Kırlangış kuşu gidememişti.Titriyor, barınacak bir yer arıyordu.Ormandaki ağaçlara gitti –Ne olur, dallarınız arasında bana bir yer verin dedi. Meşe ağacaı: –Sen benim palamutlarımı yersin, ben seni barındırmam dedi.Çınar ağacı: –Bende seni barındırmam dedi. Öteki ağaçlar da kırlangıç kuşunu barındırmak istemedilerZavallı kırlangış, barınacak bir yer bulamıyordu. Yalnız çam ağacı kırlangıca dedi ki:–Gel benim dallarımda barın.Kırlangış çam ağacının dallarına yerleşti.Kış yaklaştı, sert rüzgarlar esti. Bütün ağaçların yaprakları döküldü.Kış rüzgara seslendi: –Sakın çam ağacının dallarına dokunma! Onun dallarında yaralı kırlangıç barınıyor.İşte ozamandan beri çam ağacı dört mevsim yeşil kalır. Yaprakları hiç dökülmez…

Gönderen:Gökçe Buse SUMAK