Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kuşların hepsi birbirinden güzeldir. Ama içlerinden biri çok farklıdır. Buna kuş demeye bin şahit gerek. Akbabalar kuştan başka her şeye benzerler. Uzun boyunlu çirkin gagalıdırlar. Tüyleri siyahlı beyazlıdır. İşte bu akbabalar çirkinlikleri, sevimsizlikleri bir yana kavgacıdırlar da.

Akbabalar günlerden bir gün iki guruba ayrılıp kavga etmeye başlamışlar. Birbirlerinin gözlerini oyuyor, tüylerini yoluyorlarmış. Kavga gürültüden tozu dumana katmışlar. Diğer kışlarda bir kenara çekilip kavgayı izlemeye başlamışlar. Akbabaların savaşı bir türlü bitmek bilmiyormuş. Kimse kimsenin gözünün yaşına bakmıyormuş.

Sonunda barış, dostluk, kardeşlik sembolü güvercinler dayanamayıp araya girmişler. “Size yakışmaz dostlar! Yapmayın, etmeyin!” demişler. “Kavga gürültü etmeden, hır gür çıkarmadan, kardeş kardeş yaşamak varken, bu kavga niye? Sorun neyse konuşularak çözülebilir. Birbirinize düşman olmayın. Birbirinizi kırmayın. Hadi bakalım barışın.” Akbabalar, barışsever güvercinleri kırmayarak kavgayı sona erdirmişler. Ortalık yatışmış.

Yatışmış ancak bir süre sonra güvercinleri suçlamaya başlamışlar. Sanki kavgayı başlatan onlarmış. Sonra zavallı güvercinlere düşmanlık beslemeye başlamışlar. Bundan sonrada güvercinlerin peşine düşmüşler. Dağda, kırda, bayırda, nerde bir güvercin görseler saldırmışlar.